Mr. Flip

Hoe vond ik hem?

Zoals zo vaak liep het anders dan gepland. Ik wilde vandaag een hond zoeken die ik onlangs vanaf mijn scooter had gezien. Ik nam wat vlees en Bravecto mee om hem het broodnodige medicijn te geven. Maar toen ik er kwam, kon ik hem niet vinden. Ik vroeg een paar mensen in de buurt of ze de hond hadden gezien, maar niemand kende hem echt.

Toen ging ik een huis binnen waar een jongere vrouw met haar kinderen was. Ik vroeg het haar en ze zei dat ik naar de overkant moest gaan. Daar was een huis met een hond. Dus ging ik erheen en sprak met de Ibu. Haar man kwam net thuis en ik vertelde dat ik een zieke hond zocht. Ze wezen naar de hoek, en ik was al blij dat ik de hond had gevonden die ik zocht. Ik liep wat verder hun huis in, keek om de hoek en zag dit kleine oude mannetje aan een roestige, smerige ketting zitten, met wat vuile bakjes.

Toen ik vroeg hoe oud hij is, konden ze dat (zoals gewoonlijk) niet eens zeggen. Een beetje overweldigd door de situatie, maar zeker dat ik hem wilde helpen, zei ik dat ik hem zaterdag kwam ophalen. Maar ik wilde eerst van de ketting af. Dus vroeg ik de man die eraf te halen, en gelukkig lukte dat. Ik nam de ketting meteen mee, zodat hij er zeker niet meer aan zou komen.

Toen hij los was, zag ik dat hij mank liep en dat hij er in het algemeen slecht aan toe was. Hij plaste daar ook, en zijn plas was een beetje melkachtig en bloederig.

Ik ging naar huis en voelde me schuldig dat hij tot zaterdag moest wachten, want hij had waarschijnlijk pijn. Dus pakte ik mijn bench en wat plasmatjes en reed er weer heen om hem op te halen. Gelukkig waren de eigenaren nog thuis. Ik stuurde hem direct naar de dierenarts, en terwijl ik dit bericht schrijf, kreeg ik net de eerste uitslagen:

Leeftijd en geslacht:

Flip is een reu. Aan zijn gebit te zien is hij ongeveer 6 tot 7 jaar oud.

Huid:

Flips huid is er niet goed aan toe. Hij heeft veel haar verloren, en op sommige plekken is zijn huid verdikt en donker geworden. Er zijn ook rode, ontstoken plekken, zogenaamde „hotspots”.

Beweging:

Flip heeft af en toe moeite met zijn rechterachterpoot. Na onderzoek bleek dat zijn knieschijf aan die poot uit de kom zit, wat pijnlijk is en het bewegen moeilijk maakt.

Röntgenfoto’s:

Röntgenfoto’s van Flips achterpoten en bekken lieten druk en een vorm van slijtage aan de wervelkolom zien, spondylose, in zijn onderrug, tussen de 2e en 3e lendenwervel.

Algemene gezondheid:

Flip voelt zich over het algemeen niet goed. Hij ziet bleek en heeft koorts (40,2 °C), wat meestal betekent dat er een infectie of ontsteking in zijn lichaam is. We vonden ook een paar teken op hem, die hem kunnen hinderen en ziektes kunnen overbrengen.

Bloedbeeld (CBC):

Ernstige bloedarmoede: er is een flinke daling van de rode bloedcellen, wat waarschijnlijk vermoeidheid en zwakte veroorzaakt.

PCV 17%: PCV staat voor packed cell volume en meet het percentage rode bloedcellen in het bloed. Een lage PCV wijst op bloedarmoede.

Verhoogde witte bloedcellen: dit wijst meestal op een infectie of ontsteking.

Normaal aantal bloedplaatjes: bloedplaatjes zijn belangrijk voor de stolling, en een normaal aantal betekent geen stollingsproblemen.

Bloedchemie (Blood Chem 10):

Verhoogd totaal eiwit en globuline: verhoogde waarden kunnen wijzen op ontsteking, infectie of andere onderliggende problemen.

Urineonderzoek:

Urinesediment en cytologie: witte bloedcellen en bacteriën in de urine, wat op een urineweginfectie wijst.

Urineanalyse: eiwit in de urine (proteïnurie), een hoge pH (basische urine) en witte bloedcellen in de urine (leukocyturie), wat verder op een urineweginfectie wijst.

Huidonderzoek:

Gisten en bacteriën op de huid, wat kan bijdragen aan huidproblemen of infecties.

Diagnose en behandelplan:

De tests wijzen op een urineweginfectie en ernstige bloedarmoede. De bloedarmoede kan komen door bloedparasieten van teken of door ondervoeding.

We blijven observeren of hij normaal kan plassen, gezien het probleem aan zijn wervelkolom.

De dierenarts stelt een PCR-test (polymerasekettingreactie) op bloedparasieten voor, die 1,3 miljoen Indonesische roepia (IDR) kost.

De directe behandeling bestaat uit vocht, antibiotica, ontstekingsremmers en ijzerinjecties.

De dierenarts let op Flips eetlust, plassen en ontlasting. Als Flip eet, krijgt hij orale medicatie en een behandeling tegen wormen, teken en vlooien.

Urinesediment:

Witte bloedcellen en kokken (bolvormige bacteriën) in het urinesediment wijzen op een urineweginfectie. Witte bloedcellen zijn een teken dat het lichaam op een infectie reageert, en kokken zijn een veelvoorkomend type bacterie bij urineweginfecties.

Deze bevinding ondersteunt de diagnose van de dierenarts. De behandeling bestaat waarschijnlijk uit antibiotica om de bacteriële infectie op te ruimen en de klachten te verlichten.

Wil je helpen Flips dierenartsrekening te betalen? Doneer dan hier